سيد مهدى خسروى
107
گياهان دارويى و نحوه كاربرد آنها براى بيماريهاى مختلف در طب سنتى ( فارسى )
غذائى و درمانى داشته يكى از بهترين مسهلها و ملينها مىباشد و خوردن اين روغن همراه غذا بخصوص در فصول سرد سال بسيار مفيد است . زعفران Crocus گياهى است ( از تيره زنبق ) چند ساله و داراى غده پياز مانند بارتفاع حدود بيست سانتىمتر داراى پياز سخت و گوشتدار و اكنون در بيشتر نواحى روى زمين كه مناسب پرورش اين گياه است پرورش داده مىشود و از محصول آن استفاده مىگردد . گل زيبائى دارد و كلاله مادگى گل كه همان زعفران است به صورت سه شاخه بوده و از روى گلها جمعآورى و ببازار عرضه مىگردد . زعفران داراى مواد داروئى مفح و يك ماده رنگى شيميائى بنام كروسين مىباشد . زعفران داراى اسانسى با بوى قوى و معطر و طعمى تند مايل به تلخ است و تلخى آن در اثر وجود گلوكوزيدى بنام پيكروكروزينوزيد مىباشد بعلاوه داراى مواد ديگرى است كه هركدام اثر درمانى مخصوصى دارند . برگ زعفران شبيه است به برگ ياسمن و پياز آن شبيه است به پياز نرگس . بهترين نوع زعفران آن است كه زرد مايل به سرخ و خوشبو و تازه باشد . طبيعت آن گرم و خشك . مفرحى است بسيار قوى و قواى مغزى را نيز تحريك مىكند - اخلاط بلغمى مغز و دستگاه عصبى را دفع مىنمايد . بول را زياد و قواى تناسلى را هم تحريك مىكند - عضلات و مراكز خودكار قلب را تقويت و تحريك مىنمايد . اطباء طب سنتى نوشتهاند چنانچه وضع حمل زائو مشكل باشد مقدار نيم مثقال زعفران را در شربت قند حل نموده و بزائو بخورانند زايمان را آسان مىسازد . چنانچه زعفران را در گلاب حل كرده و در چشم بچكانند چشم را شفاف و قدرت بينائى را زياد مىكند - جهت تسكين - درد